Skąd się wzięły katamarany na stronie o skiffach? Zaczęlśmy zajmować się katamaranami, ponieważ:
- mogą one być wspaniałym przygotowaniem do żeglowania na skiffie,
- pozwalają zaznać podobnych wrażeń towarzyszących tym, jakie się doświadcza zęglując skiffem, jednocześnie nie ryzykując wywrotki, czy innej niebezpiecznej sytuacji,
- mogą na nich pływać nawet osoby nie mające dotąd kontaktu z żeglarstwem, a tym samym odkryć piękno tego sportu.
Wśród klas można wyróżnić olimpijskie Tornado, najliczebniejszy na świecie Hobbie Cat, oraz niemiecki Topcat, ostatnio uznany przez ISAF jako klasa międzynarodowa. Największa odmiana Topcata- dwuosobowy K1- ma dwie pary trapezów- po jednym dla sternika i załoganta, asymetryczny spinaker, ostatnio zmodernizowany system wciągania spinakera z rękawa (hmmm, brzmi dość znajomo… 49er??). K1, pomimo, że obok mniejszych odmian: K2 i K3, jest szeroko stosowany w rekreacji, jako „łódka plażowa”, dostarcza rodem regatowych doznań, przy agresywniejszej żegludze, szczególnie przy silniejszych wiatrach. Ogromną zaletą Topcatów są ich uchylne stery i brak mieczy, co pozwala pływać nimi dosłownie wszędzie (a kończyć pływanie np. na plaży), dlatego nie wskazujemy najlepszego miejsca do tego celu. My pływaliśmy nimi po Bałtyku i Zatoce Gdańskiej w okolicach Półwyspu Helskiego, po jakimś stawie gdzieś na trasie pomiędzy Warszawą a Elblągiem, jeziorach: Kierskim, Zegrzyńskim, La Garda we Włoszech, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby spakować sprzęt na przyczepę i przyjechać w dowolne miejsce z dostępem do odrobiny choć wody. | | Żeglarstwo bojerowe to już dość stara dyscyplina. Rządzi się tymi samymi prawami, co skiffy i katamarany- przede wszystkim kluczem do latania na bojerach jest wiatr pozorny. Siedzimy w kadłubie centralnie, nogami do przodu. Ręka zawietrzna prowadzi rumpel połączony z płozą sterującą, a ręka nawietrzna trzyma szoty. Chyba najniebezpieczniejszym manewrem jest tak jak na szybkich łodziach, manewr odpadania. Najbardziej znana klasa bojerów, monotypowy DN istnieje w świecie od 1937r. (w Polsce od 1966r.) Kadłub zrobiony jest z drewna, steruje się przednią płozą w pozycji leżącej, nogami do przodu. Bojer posiada jeden żagiel, jednak to wystarcza by osiągnąć prędkości dochodzące do 170 km/h! Dlatego też niezbędnym wyposażeniem jest kask i gogle oraz rękawice. Inną rzeczą, jaka może uratować życie w tym sporcie są gwoździe. Nieżyjący już jeden z zawodników latających właśnie na DN- uratował się używając gwoździ do wyczołgania się z wody, kiedy pod jego bojerem załamał się lód.
Dane techniczne: - Długość całkowita: 3,80 m
- Szerokość całkowita: 2,40 m
- Wysokość masztu: 4,90 m
- Ożaglowanie: 6,25 m2
- Masa całkowita: 70 kg
Inne klasy bojerów, poza DN: Ludowy 8 (Wajland), dwuosobowy Monotyp XV.
Na ślizgach lodowych lata się po jeziorach skutych lodem w całym kraju. Przykładem jest Jezioro Kierskie pod Poznaniem, gdzie odbywają się regularnie regaty.
|
