Klasa 49er /czyt. forty-niner/ należy do rodziny skiffów, czyli lekkich i bardzo szybkich łódek żaglowych. Konkretnie wywodzi się od trzyosobowych skiffów osiemnastostopowych (18footers). Miejsce pochodzenia to Sydney, gdzie doświadczeni śmiałkowie już od ponad stu lat prześcigali się w pomysłach wyjścia na wodę na coraz to szybszych i bardziej emocjonujących łodziach. Na początku granicą nie do pokonania była prędkość wiatru. Zaczęto więc powiększać powierzchnię żagli. Kiedy to nie wystarczyło, ograniczono wagę kadłuba.

Jako, że takie rozwiązanie przyniosło efekty, kształty kadłuba coraz bardziej spłaszczano, umożliwiając łódce wejście w ślizg. Potem, kiedy kadłuby były już bardzo lekkie, a żagle ogromne, aby je opanować, żeglarze balastowali na stojąco, zawieszeni na stalowych linkach zaczepionych w górnej części masztu. Dzięki tej ewolucji, najpierw udało się przekroczyć prędkość wiatru na kursach z wiatrem, kiedy to możliwe jest użycie trzeciego, dodatkowego żagla - genakera albo inaczej spinakera asymetrycznego.

Prawdziwy przełom nastąpił jednak wraz z użyciem nowoczesnych materiałów, kiedy żeglarze na najnowszych konstrukcjach pobili granicę prędkości wiatru żeglując na kursie pod wiatr, używając tylko żagli podstawowych, czyli grota i foka. Od tego momentu rozpoczęło się prawdziwe szaleństwo.

Dzisiejsze skiffy są najszybszymi łódkami żaglowymi na świecie, potrafiącymi dorównać prędkością deskom surfingowym, a nawet je pobić. Żegluga na nich bliższa jest lataniu, niż pływaniu. Nie bez powodu skiffy nazywa się formułą 1 żeglarstwa.

49er natomiast jest najnowszym osiągnięciem w dziedzinie żeglarstwa skiffowego. Jego konstrukcja jest tak udana, iż zaraz po zaprojektowaniu w 1995 roku, stał się klasą olimpijską w kategorii high performance. Jego projektantem jest czterokrotny mistrz świata w skiffach, Julian Bethwaite i jego ojciec Frank, inżynier aeronautyki.